Blog

Contact en échte ontmoetingen

CONTACT en échte ontmoetingen – de kern van Welkom in mijn Wijk – dat gaat even niet. Alles is nu even anders. We vroegen Welkom in mijn Wijk-begeleiders en medewerkers wat ze meemaken. Hier is Sharon aan het woord:
Het was een heerlijk etentje met A., ruim twee weken geleden. We waren opgetogen over het nieuwe hippe Indiase tentje dat we ‘ontdekt’ hadden. Toen ze de volgende dag belde “ik heb plotseling hoge koorts gekregen” was de vrolijke bui meteen weg.
Ik ging in een zelfopgelegd quarantaine, om mijn omgeving te beschermen. En dat bleek op een bizarre manier best prettig.
 
Je gang gaan zonder al te veel afleiding. Tenminste…. tussen het werk door, die eerste week, sprak ik driekwart van mijn ‘adresboekje’. Telefoneren, videobellen, whatsapp, iedereen had behoefte aan contact, nu de wereld om ons heen zo snel veranderde.
“Hoe ben je? Is iedereen gezond? Het lijkt wel een slechte science fiction film, vind je niet? Snap jij wat er aan de hand is? Wat vind je van het beleid van … (vul in land van verblijf van gesprekspartner)?”
 
Het was fijn iedereen te spreken. Inmiddels is de onzekerheid er niet minder om geworden, maar de blik is wel weer meer naar buiten gegaan. Buiten de directe kring van mensen die ik ken. Naar mensen die vanuit een heel veel rottiger situatie dit meemaken. Zoals mensen in een overvol vluchtelingenkamp met minimale medische zorg en nauwelijks stromend water.
> Het Europees Parlement roept op tot evacuatie
> 12 EU lidstaten hebben toegezegd mensen op te nemen.
> Nederland kan niet achterblijven. In deze ongewone tijden kunnen we bijzondere dingen doen. Toon ons moed en daadkracht, juist nu!
Teken en deel de oproep. Help mensenlevens redden: https://www.sosmoria.eu/
 
Blijf gezond, sei gesund.
NB: A. is goed hersteld!
 

Contact en échte ontmoetingen

CONTACT en échte ontmoetingen – de kern van Welkom in mijn Wijk – dat gaat even niet. Alles is nu even anders. We vroegen Welkom in mijn Wijk-begeleiders en medewerkers wat ze meemaken. Hier is Laurette aan het woord:
“Ik studeer momenteel in Zweden, en ik merk nu hoe belangrijk het is om goede contacten op te bouwen met mensen, en hoeveel energie mij dat geeft! Het verhuizen naar een land dat ik niet kende was natuurlijk best spannend, maar vrienden maken ging mij vrij goed af.
 
Nu iedereen wordt aangeraden thuis te blijven, en veel van mijn internationale vrienden op de valreep nog terug naar hun thuisland zijn gegaan, merk ik dat dit verschillende emoties oproept. Aan de ene kant is het soms eenzaam, in een land waar je de taal niet echt spreekt, en ook geen mensen om je heen hebt omdat je afstand moet houden. Maar aan de andere kant leer ik nieuwe dingen te waarderen aan het ‘alleen zijn’, zoals bijvoorbeeld weer meer lezen, creatief bezig zijn of uitgebreid koken.
 
Wel vind ik het belangrijk, dat ondanks dat ik niet onder de mensen kan zijn, ik wel het contact op een andere manier met ze opzoek, dan voel ik me niet alleen op de wereld. De les die ik hier uit meeneem is dat er een groot verschil is tussen alleen zijn en eenzaam zijn.
Ik zie veel berichtjes voorbij komen van studenten op mijn campus die aan elkaar aanbieden bijvoorbeeld boodschappen voor ze te doen als ze zich niet fit voelen, dat is mooi om te zien!”

Contact en échte ontmoetingen

Alles is nu even anders. We zien nu hoe belangrijk het hebben van echt contact eigenlijk is. We vroegen de begeleiders van Welkom in mijn wijk of ze hier een voorbeeld van hebben. Een van de begeleiders is Gijs Weijers. Hij stuurde ons het volgende verhaal:
“Mijn vader ondersteunt en behandelt als sociaalpsychiatrisch verpleegkundige thuiswonende mensen met geestelijke problemen. Eén van hen heeft daarbovenop ook last van een verzwakt afweersysteem. Hij durft het nu niet aan om zijn huis uit te gaan voor bijvoorbeeld boodschappen; hij zit praktisch in zelfverkozen quarantaine.
De eerste dagen lukte het hem met de nodige creativiteit nog wel om gezonde maaltijden voor zichzelf te maken. Uiteindelijk heeft hij toch aan de bel getrokken en mijn vader een boodschappenlijst gemaild.
 
De inkopen waren zo gedaan, maar mijn vader had geen tijd om ze te brengen. Dus is mijn broertje op de fiets gesprongen – dat half uur fietsen door de duinen was voor hem meteen een mooi ‘uitlaatmoment’.
 
Mijn broer heeft de boodschappen voor de deur gezet en is daarna weer vertrokken. Want zelfs een praatje ligt nu natuurlijk even niet eenvoudig… Geen echt direct menselijk contact dus. Maar een tas met levensmiddelen is misschien ook communiceren: een boodschap van zorgzaamheid?!”

Contact en échte ontmoetingen

CONTACT en échte ontmoetingen – de kern van Welkom in mijn Wijk – dat gaat even niet. Alles is nu even anders. We vroegen Welkom in mijn Wijk-begeleiders en medewerkers wat ze meemaken. Hier is collega Efé aan het woord:

 Mijn familie en ik zaten deze week zonder WIFI, tv en telefoon. Dat klinkt niet zo erg, en het ís natuurlijk ook niet érg. Maar echt leuk is anders als je met zijn zevenen in een soort van “quarantaine” thuis zit.We besloten niet naar buurman te gaan om internet te gebruiken. De buurman is namelijk mijn opa. Zo kwamen we met zijn allen in de keuken te zitten, om mijn vaders hotspot heen. Hoe dat was? Eh… wat denk je? (Inderdaad: het zorgde natuurlijk voor de nodige irritatie). Het gebrek aan technologie zorgde ook voor mooie dingen. Zo hadden we een uitgebreid gesprek over hoe we de dagen konden inrichten. Hoe we dagritme konden houden. We maakten samen een ‘strakke planning’. Vast onderdeel: een spel voor mijn broertjes ‘s avonds en elke dag sporten samen met opa. Op veilige afstand vanzelfsprekend, in zijn tuin.We weten allemaal dat internet niet alles is. Maar wat een opluchting nu het groene lampje van de router weer brandt! We volgen onze lessen weer digitaal en Zoomen met vrienden en familie. Een steady internet verbinding is echt wel een must voor een schijn van normaal leven met leren, werken en stage lopen. Vanaf gisteren zijn we weer terug in ons digitale doen. En we gaan vast nog wel een keertje een spelletje spelen de komende maanden.